از محاسنات حضور در نمایشگاه صنایع دریایی، آشنایی با حرفه و دوستان فعال در حوزه دریا و دریانوردی است. امروز فرصتی دست داد تا غرفه ها را سری زده و از دستاوردها و فعالیت حاضرین در این نمایشگاه بازدیدی داشته باشم. از شرکت رعد و مهرداد ارژنگ عزیز و سامانه هایی که واقعا پوشش کامل AIS در منطقه خلیج فارس دارد و از باد سنجی که هم اکنون چابهار از آن استفاده می کند اما در بندر بوشهر هنوز مورد استفاده قرار نگرفته است. سامانه ای کاملا کاربردی به ویژه برای راهنمایان بندر که بر روی گوشی خود به راحتی می توانند سرعت باد و وضعیت جوی لحظه ای را رصد کنند.یا هم صحبتی با یک هموطن ساکن هلند و وارد کننده توربو با چندین شرکت داخلی. کشاورز زاده ای که خود را مفتخر به شغل کشاورزی می داند.حضور در غرفه روغن موتور جنوب که شرکت های فعال در اداره کل با آن ها ارتباط کاری تنگاتنگی دارند و دقایقی را هم صحبت شدیم. از غرفه بیمه البرز و توضیحات مبسوط در مورد طرح جدید و سپس بیمه دی.اما برای من علاقه مند به پیشینه تاریخی بندر هیچ چیزی بهتر از هم صحبتی با دوستان شرکت های درگیر در اداره کل و صحبت حول پیشینه تاریخی این شرکت ها، نبود. شرکت خدمات بندری که برای نخستین بار بود که نمی دانستم این شرکت سبقه ای به اندازه نیم قرن دارد و به عنوان قدیمی ترین شرکت فعال در بندر است. سال ۵۱ خورشیدی این شرکت با نام « پرسپولیس» در بوشهر آغاز به کار کرد که پس از انقلاب اسلامی بعنوان یکی از زیرمجموعه های سازمان صنایع ملی ایران و تحت عنوان شرکت بازرگانی و خدمات بندری ایران به فعالیت های خود ادامه داد.پس از آغاز خصوصی سازی بخش عمده سهام این شرکت به شرکت توسعه صنایع بهشهر واگذار شد که در سال ۱۳۸۱ کل سهام شرکت توسط شرکت سرمایه گذاری صنایع ش

آشنایی من با مجید به دانشگاه بر می گردد. هم خوابگاهی و دوستی صمیمی که چهار سال را در رشته مهندسی دریا خارک در کنار هم بودیم. ایشان اصالتا اهل تهران بود. پدر و مادرش سال ها در نیروی هوایی بوشهر مامور به خدمت بودند و به همین دلیل از نظر عاطفی و حس و حال خیلی به جنوبی ها نزدیک بود. جنوب را خیلی دوست داشت. پسری خونگرم و بسیار بامعرفت که از نظر هیکل نیز قد بلند و ورزشی داشت. معمولا رسم است که هر کس دستش از این دنیا کوتاه می شود از خوبی ها و فضایلش می گویند و می نویسند، اما مجید واقعا اهل نماز و روزه، اخلاق جوانمردانه و بسیار خانواده دوست بود. سال ها رفاقت با ایشان هیچگونه بدی ازش ندیدم و کاملا صاف و صادق و بی ریا بود. به همین دلیل همه دوستش داشتند.عمده خاطرات من با ایشان به دانشگاه بر می گردد. از آنجا که ورزشکار بود و در رشته های رزمی، فوتبال، بسکتبال و والیبال فعال بود، ما تیم هندبالی تشکیل داده بودیم و از ایشان در این تیم دعوت کردیم و با طیب خاطر پذیرفت. یادم میاد در مسابقات منطقه دو دانشگاه آزاد بوشهر شرکت کردیم و با اخلاق خوب و چهره موفق ورزشی ایشان، تیم ما جزو چهار تیم اول شد.دانشگاه که پایان یافت به همراه هم وارد ملی نفتکش شدیم و دوستی ها تداوم یافت. رفت و آمد خانوادگی هم با همدیگر داشتیم.هر وقت که به کشتی و دریا و آن حادثه فکر می کنم، خاطرات دانشگاه به ذهنم خطور می کند. به نجابت این پسر، به دختر کوچکش که الان باید کلاس اول یا دوم باشد؛ دختری که بسیار دوستش می داشت و برای مادر و این دختر یک زندگی آرامی را تشکیل داده بود. این اواخر خونه جدیدی خریده بود و خود را آماده جا به جایی به منزل نو کرده بود. قبل از سفر ناتمامش تهران که بود پیگیر نصب کابینت ،کمد و دکوراسیون خونه بود. خ

یک شیوه مدیریتی وجود دارد به نام «مدیریت به سبک مرغان دریائی»! (Seagull management)روزهایی که دریا آرام است و هوا خوب است و غذا به اندازه کافی در دسترس است، مرغان دریایی موجوداتی آرام و دوست داشتنی هستند، اما چشم تان روز بد نبیند! همین که یک ذره ساحل دریا طوفانی باشد یا غذای کافی به آنها نرسد چنان سر و صدایی راه می اندازند که نگو و نپرس!برخی مدیران هم مثل مرغ دریایی هستند! این مدیران نه به کارکنان آموزش مناسب می دهند، نه مربیگری انجام می دهند و نه اصلا با شیوه مربیگری آشنا هستند، نه شیوه های تعامل با کارکنان را بلد هستند، نه به کارکنان انگیزه می دهند و نه تشویق کردن بلد هستند و ...گاهی اوقات کلی کار مربوط و غیر مربوط سر کارکنان می ریزند بدون اینکه آموزش و انگیزش لازم را ایجاد کرده باشند و کارکنان را به امید خدا رها می کنند! چشم تان روز بد نبیند آن روز که یکی از کارکنان آنها به مشکلی هر چند کوچک بر بخورد! ناگهان از آسمان فرود می آیند و سر و صدای زیاد به پا کرده و زمین و آسمان را به هم می ریزند و ...دکتر یحیی یحیایی

به نقل از کپتن غریبی: کل احمد جزو کادر درمان و پزشک یار انگلیسی ها در زمان رئیسعلی دلواری بود. فامیل غریبی برگرفته از فامیل ایشان است. سند پیش رو یکی از مکاتبات دهه سی مردم بوشهر است. کل احمد طبق نامه نگاری به استاندار فارس و بنادر که آن زمان بوشهر جزو استان هفتم کشور یعنی فارس بود درخواست دیوار کشی می کند که پس از این نامه نگاری اقدام به دیوار کشی برای ساحل نشینان جفره می کنند. سپاس از برادر گرامی روا و سرکار خانم صداقت مدیریت اسناد ملی که تعدادی از اسناد دهه سی تا پنجاه بندر بوشهر را در اختیار من گذاشتند.

سینه باید گشاده چون دریا
تا کند نغمه ای چو دریا ساز
نفسی طاقت آزموده چو موج
که رود صد ره برآید باز

تن
طوفان کش شکیبنده
که نفرساید از شیب و فراز
بانگ دریا دلان چنین خیزد
کار هر سینه نیست این آواز

هوشنگ ابتهاج

سینه باید گشاده چون دریا
تا کند نغمه ای چو دریا ساز
نفسی طاقت آزموده چو موج
که رود صد ره برآید باز

تن
طوفان کش شکیبنده
که نفرساید از شیب و فراز
بانگ دریا دلان چنین خیزد
کار هر سینه نیست این آواز

هوشنگ ابتهاج

سینه باید گشاده چون دریا
تا کند نغمه ای چو دریا ساز
نفسی طاقت آزموده چو موج
که رود صد ره برآید باز

تن
طوفان کش شکیبنده
که نفرساید از شیب و فراز
بانگ دریا دلان چنین خیزد
کار هر سینه نیست این آواز

هوشنگ ابتهاج

سلام خدمت همه همرهان گرامی. حاج علی ابراهیم زاده پیشکسوت عزیز بندر وقتی مطالب پر مایه و مفید خود را در گروه همکاران بارگزاری می کند معمولا وقتی بازخورد آن چنانی از همکاران نمی گیرد یک جمله ای دارد: این ها را سرسری نگیرید و مطالعه کنید ... چرا؟ چون آن زحمات و وقتی را که پای تایپ آن به عشق می گذارد و می بیند که آن گونه که باید بازخورد نمی بیند کمی تا قسمتی ابری توی ذوق می خورد. حالا حکایت ماست. قبل از هر چیز تشکر می کنم از عزیزانی که بازخورد خود را فرستادند و باید نام ببرم از دو مدیر عزیز آقایان راستاد و ارجمندزاده، علی احمدزاده، حاج بهرام نکیسا، محمد غمخوار و... که همواره با بازخورد خود انگیزه می دهند. اما این مطلب اخیر که از یک موضوع تاریخی بندر آن هم هسته ابتدایی اداره کل می گفت انتظار بازخورد بیشتر از همراهان این فضای همدلی داشتم. این هفته مطالب خوبی بود برای به اشتراک گذاشتن؛ از رویداد کافه دانش که با تمام کاستی ها و موضوع کلی که داشت اما یک فضای خوب رفاقتی مشارکتی را رقم زد و منجر به آشنایی با دوستانی از جمله دکتر الهیاری شد. از ایشان و دیگر دوستان آموختیم. انشالله این رویداد را حال که به تجربه نشسته ایم و مزه خوب آن را چشیده ایم بیشتر از قبل اما این بار در هر معاونت یا بخش با مساله ای جزیی تر داشته باشیم. از فوتبال دوستانه بین تیم بندر بوشهر و تیم بندر امام(ره) و گفتن از رمضان ملکی عزیز - بزنم به تخته - با سبقه آشنایی چهل ساله آن زمان که در دهه شصت و هفتاد دروازبان تیم آزادی شهرم بود و هنوز که هنوزه همچون عقاب آسیا، احمد عابدزاده تمرین مداوم دارد و روز پنجشنبه واقعا رفلکس بدنی عالی و آن شیرجه هایش مرا به دهه های گذشته برده بود. از رفتن به مدیریت اسناد و کتابخانه ملی و آ